Showing posts with label චාරිකා. Show all posts
Showing posts with label චාරිකා. Show all posts

Thursday, August 12, 2010

[කමු බොමු]කමුද බර්ගර් - රස හදුනන්ට පමණයි.

ලංකාවේ අපි දුප්පතාගේ කැම මොකක්ද කියලා ඇහුවොත් කියන්නේ කටපුරා "පාන්" කියලානේ.ඒ වගේ පිටරට(ඇමෙරිකාවේ තාමා වැඩියෙන්ම ) කියන්නේ "බර්ගර් " කියලා ලු. මොනවාද මේ බර්ගර් කියන්නේ සරල වශයෙන් කියුවොත් බර්ගර් කියන්නේ පාන් පෙති දෙකක් අතරට දාපු මස් කැල්ලක්.විශේෂයෙන් අද කාර්යබහුල සමාජයේ බර්ගර් එකක් තව තව විශේෂංග එකතු වෙල රස වෙලා තියෙනවා.ඉතින් මට හිතුනා අද බර්ගර් ගැන ලියන්න.මොකෝ ලංකාවේ අපිට රස ඔරිජිනල් බර්ගර් එකක් කන්න හම්බ වෙන්නේ කලාතුරකින් නිසා.

Friday, April 30, 2010

- තායිලන්තේ සංචාරේ II - ලංකාවට කෙල කරන තායිලන්තයේ මැණික් වෙලදාම - II

කවුරුවත් ජීප් ටැක්සි වල ගිහින් තියෙනවාද ? තායිලන්තයේ චාන්දබුරිවල තියෙන්නේ ජීප් ටැක්සි.චාන්දබුරිවල තියෙන්නේ බැන්ග්කොක් වල ඉදන් පැය 5 - 6 ක් විතර දුරින්(බස් එකේ-මෙතන තියෙන බස් එකනම් පතාය යන එකක් .). බැන්ග්කොක්වල චානදබුරි යන්නේ අපේ රටේ ටුවරිස්ට්ලා අරන් යන ජාතියේ බස්. මේ බස් නිකම් ගුවන් යාන වගේ.කොන්දොස්තර සහයක් ඉන්නේ ගැණු කෙනෙක්.ගුවන් සේවිකාවන් අදින වේ කොට ඇදුමක් ඇදලා ඉන්නේ. ඇත්තෙන්ම සැහෙන්න පිලිවෙලයි.ටිකට් ගන්න වෙනම කවුන්ටර්ස් තියෙනවා.හුගක් වෙලවාට මේ කට්ටියට අපේ අවශ්‍යතාව කියුවම මේ ගොල්ලෝ අපිට උදව්කරවා ටිකට් එක ගන්න.බස් එකේදි කන්න බොන්න දේවල් හුගක් අඩුවට එලියෙදි ගන්න පුලුවන්.චිප්ස් , ශීතකල තේ වගේ දෙවල්.බස් එකදී අපිට චොකලට් සහ කොකාකෝලා දෙනවා.බහින්න ලං වෙලා මුහුණ පිහදා ගන්න හොට් ටවල්ස් එහෙමත් දෙනවා.ඇත්තෙන්ම ශ්‍රි ලංකාවේ නාගරාන්තර බස් සේවය මතක් වෙන්නේ මෙන්න මේ වෙලාවටයි.


ඉතින් අපි දවසක් ගියා චාන්දපුරීවල එහේ මැණික් විකුණන්නේ අපිට ටිකක් අමුතු විදියකට.මුලින්ම මිලදී ගන්නා ගිහින් තැරැව්කාර මධ්‍යස්ථානයකට අවශ්‍ය ගල්වර්ග වල නම් ලිස්ට් එක දෙනවා.ඊට පස්සේ ඒ තැරව්කාර මධ්‍යස්ථානයේ ඒ ගොල්න්ගේ දැන්වීම පුවරුවේ ඒ ක දානවා.එතකොට මැණික් විකුණන්නෝ ( මේ ගොල්ලොත් එක්තරා ආකාරයක තැරව්කාරයෝ ) තමන් ගාව තියෙන මැණික් ඉදිරිපත් කරනවා.

මේ ජංගම මැණික් ඉදිරිපත්කරනන් පස්සේ තියෙන්නෙත් ඉතාමත් දුක්බර කතාවක් , මේ ගොල්ලෝ ඉදිරිපත් කරන්නේ වෙන වෙලෙද්දෙක් දෙන මැණික් ඉතින් මේ ගොල්ලෝ විකුණන මැණික් අනුව තමා මේ ගොල්ලන්ට කොමිසන් එක හම්බ වෙන්නේ.මැනික් විකුණ ගන්න බැරි උනොත් ඉතින් සල්ලී නැ.මේ ව්‍යාපාරේ ඉන්නේ හුගක් ගැහුණු කට්ටිය.මම හිතන්නේ තායිලන්තයේ ස්ත්‍රි ප්‍රතිශතය හුගක් ඉහල ඇති.

ඊට පස්සේ මිලදිගන්නා ගෙන මැණික්වල තත්වය බලලා මිල කීනවා හුගක් වෙලාවට මෙහේ මැණික් ගලක් ගන්න ගානට එහේ මැණික් ලොට් එකක් ගන්නවා.ඊට පස්සේ තැරව්කාර මධ්‍යස්තානයේ ඉන්න වෙලද නියෝජිතයා ඒ මැණික් සහ මිල පැකට් එකක දාල සීල් කරලා විකුණුම්කරුට දෙනවා. ඊට පස්සේ විකුණුම්කරුවා ඒක ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන වෙලෙන්දා ගාවට ගිහින් ඉදිරිපත් කරනවා(හුගක් වේලවාට කරන්නේ ගාන ටැලිපොන් කරලා කියන එක ) ඉතින් වෙලෙන්දා කැමතිනම් ගානට එක් තැරව්කාර මධ්‍යස්තානයෙන් මිලදී අරන් වෙනම තියාගන්නවා.මේ වගේ රුපියල් ලක්ෂ ගනන්වල වෙලදාම් වෙනවා. 

අහ් තව දෙයක් මිලදි ගන්නාට ( ඒ කියන්නේ අපිට ) කන්න බොන්න ඔක්කොම නොමිලේ.ඔනේ වෙලවාක අරක ඔනේ මේක ඔනේ කියුවාම ඕන දෙයක් දෙනවා.

තව කියුවොත් තැරව්කාර මධ්‍යස්තාන එක එක විදියට තියෙන්වා මේ පිංතුරේ තියෙනවා වගේ පදික වේදිකාවේ ඉදන් හොදට ඒ සී කරපු තැන් දක්වා.මේවයේ හුගක් වේලවාට සිය ගාණක් ඉන්නවා හැබැයි මම දැක්ක දෙයක් තමා කිසිම ආරක්ෂක භටයෙක් නැ.පොලිසියත් නැ.

ඔන්න ඔහොම පුරා දවස ගානේ අපි මිලදී ගන්නා මැණික් තැරව්කාර මධ්‍යස්ථානයේ එකතුවනවා.හවසට අපි මැණික්වල වටිනාකමට අමතරව තව කොමිසන් එකක් ඒ තැන්වලට ගෙවන්න ඔනේ.හුගක් වේලාවට සියයට දහයක් වගේ.ඔය ගාන එක එක තැන් අනුව වෙනස් වෙනවා.

ඔන්න ඔය අවස්ථාවේ මැණික් මිලදී ගන්නා හොද සිහිබුද්ධියෙන් ඉන්න ඕනේ.මොකද කියනවානම් මේ වේලවාට තමා ගත්ත ගල්ම ගත්තද නැද්ද කියන එක ඉතා වැදගත් වෙනවා.නැත්නම් වෙන ගල් දෙන්න පුලුවන්.හැබැයි එහෙම වෙනවා සැහෙන්න අඩුයි.


ඔන්න ඉතින් එක දවසක් ඉවරයි.ඊට පස්සේ එන්නේ රැ දවස .ඒක එක්තරා ආකාරයක ඉතාමත් විනොදශිලී අත්දැකීමක්.

ඒ ටික සහ තව විස්තර ඊලග ලිපියෙන්
මේ ජායාරුප මා විසින් ගත් ඒවා නොවේ.මා ගත් ඒවයේ මධ්‍යයේ තඩි වලසෙකු සිටින බැවින් ඒ වා මෙහි දැමීමේන් ඔබලා බිය වන බැවින් මා ඒවා මෙහි දැමීමෙන් වලකිමි.

Tuesday, April 27, 2010

ලංකාවට කෙල කරන තායිලන්තයේ මැණික් වෙලදාම - I

මේක මම ටික කාලයක් තිස්සේ ස්ටඩි කරන ඒරියා එකක්.මම මේ කියන්න යන්නේ මගේ තායිලන්ත සංචාරයේදි මම අත්දැකපු දෙයක් ගැනයි.තායිලන්තය කියන්නේ සංචාරක පුරවරයක් කියලා ඔය ගොල්ලෝ දන්නවානේ. තායිලන්තේ සංචාරක පුරවරයක්ම විතරක් නෙමේ වෙලද මංසන්ධියක් කියලාත් කියන්න පුලුවන්.මොකද හුගක් දෙවල් මේවායේ වෙලදාම් කරනවා.මට වෙලාවකට හිතෙනවා යුද්ධෙයි අපේ මිනිස්සුන්ගේ පිස්සු වැඩයි නැත්නම් මේ ඔක්කෝම ලංකාවට ලැබෙන්න තිබ්බ දෙවල් කියලා.

අහ් පොඩ්ඩක් පිට පැන්නා වගේ කමක් නැ. ඔය ගොල්ලෝ ඉතින් ලංකාවේ අපලවලට මුද්දක් හදා ගන්න කියාම ගල් කැල්ලක් එහෙම ගන්න වෙන්වානේ එවයේ ගාණ ටිකක් සැරයි නේද ? ඔය ගොල්ලෝ හිතන්නේ මේවා බහුතරයක් ලංකාවේන්ම නිපදවන අපේම මැණික් කියලාද ? ඔන්න එහනයි අපිට වැරදුනේ.අපෙ මැණික් ලෝකයේ තත්වයෙන් උසස්ම මැනික් ඒව සමහරක් විට ඒ මිලට අලෙවි කරන්නවත් බැ.

ඉතින් අපේ හුගක් අය කරනනේ (ඔක්කොම නෙම්) පිට රටවල්වලින් ගෙන්වන කසල මැණික් ( තේරි ඉවත් කරනු ලබන ඒවා ) නැවත අරන් ඒවයෙනුත් හොද ඒවා විතරක් තෝරලා ගන්න එක.තායිලන්තය ගැන කියුවොත් තායිලන්තයේ ප්‍රධාන(මම දන්න හැටියට ) මැනික් හුවමාරු මධ්‍යස්තාන 3 ක් තියෙනවා.බැන්ග්කොක් , චන්ද්‍රබුරි , කන්චන්බුරි.මේවා තමා අන්තර්ජාතික වශයෙන් ප්‍රසිද්ධ පොට්.මේවාවලට ලංකාව වගේ ආසියතික රටවලිනුත් , යුරෝපීය රටවලිනුත් වෙලෙන්දෝ එනවා මැනික් මිලදී ගන්න වගේම විකුණන්න.ඉතින් මේ අවට මේ සෙනගට අවශ‍ය හොටෙල්, මොටෙල් , සුපර්මාර්කට්,ක්ලබ්ස් තව අනං මනං ඔක්කොම සපයලා තියෙනවා.

තායිලන්තයේ මැනික් විකිණිම සහ මිලදී ගැනීම පිලිබද මගේ අත්දැකීම ඊලග ලිපියෙන් බලාපොරොත්තු වන්න.


Wednesday, March 31, 2010

[කමු බොමු]ඉතාමත් රහ දුරියන් | Only for Durian lovers

ඊයේ හවස මට ඉතින් දුරියන් ගෙඩි 3 ක් හම්බ උණා. ඉතින් බලන් ඉන්නේ නැතුව මව්තුමියයි මමයි පියතුමයි දුන්නා වැඩේ ගෙඩි දෙකකටම. අපේ ගෙදර ඉන්න හතර දෙනාගේන් නංගිට දුරියන් පෙන්වන්න බැ. නිකම් ගැරඩියාට ( කොමත් ඉතින් ගැරඩියෙක්ම තමා : ) ) භුමි තෙල් වගේ.

ඉතින් මම කියන්නේ අපේ කමු බොමු බ්ලොග් එකට අදාල ලිපියක්.
 
මම ඉතින් තායිලන්තය සංචාරය කරපු අවස්තාවක තාම ඇති වෙන්න දුරියන් කැවේ , කැවා කිව්වට කැව විතරක්ම නෙම්.


දුරියන් මදුලු


මුලින්ම කැවේ දුරියන් මදුළු එවා විදි දෙකකින් ගන්න තියෙනවා එකක් සමහර පාරවල්වල ( බැන්ග්කොක්වලනම් දැක්කේ නැ ) පාර දෙපැත්තේ මේ දවස්වල අපේ පිට කොටුවේ පෙර කපලා දෙනවා වගේ තියෙනවා.

හැබැයි ඉතින් අපේ වගේ දුවිලි නාගෙන නෙමේ තියෙන්නේ. ගෙඩිය පෙන්නුවාම වෙනම හොදල(ගෙඩිය මදුලු හොදන සිරිතක් නැනේ ) හොදට පිරිසිදුවට කපලා දෙනවා.


දෙවැනි විදිය තමා කපාපු මදුළු වෙනම පැක් කරලා තියෙනවා.ඕන කෙනෙකුට මදුලු බලලා ගන්න පුලුවන්.

දුරියන් යුෂ


මේවා හදලා තියෙන්නේ දුරියන් මදවලින් හරිම රහයි උකුයි. නිකම් අලිගැට පෙර බොනවා වගේ.










දුරියන් ටොෆි

එවාත් මාර රහයි. ඒ වුණාට වැඩිය කෙලලා අරින්න බැ. ටික වෙලාවක් කටේ තියන් ඉන්නකොට ටිකයි අමුතුයි වගේ.









දුරියන් චිප්ස්

මගේ ප්‍රියතම දුරියන් ප්‍රොඩක්ට් එක. මාර රහයි. මම එහෙ හිටිය කාලෙට කිලෝ 2 ක් විතර වැඩෙ දුන්නා. මේ ගොල්ලො මේවට දුරියන් මදුලු අරන් කපලා හදන්නේ මම හිතනේ මේ ගොල්ලෝ මේවා අව්වේ වෙලනවා මොකො තෙල් දැන්මනම් කහපාට වෙලා කලු වෙනවානේ. මම කාපු එවා එච්චර කලු නැ.


මේව නිකම් හපනකොට කටට එන්නේ කිරි රහක්.දුරියන් කියලවත් ගෙස් කරන්න බැ. කිසිම දුරියන් සුවදක් නැ ( සමහරුන්ට ගද )


මේවයේ ගණන් කියුවොත් මම චන්දපුරි කියන හරියෙන් දුරියන් මදුලු කැවා බාත් 150 කට විතර. කිලෝ 2 3 ක් විතර අල්ලන්න ඇති.


එතකොට මට ටොෆිවල සහ ජුස්වල ගනන්නම් මතක නැ.

චිප්ස්නම් කිලෝ එකක් බාත් 125 යි.


තව දෙයක් තමා සමහර මිනිසුන් ගැවෙසෙන තැන්වලට දුරියන් ගෙනියන්න තහනම් (පැන්තිප් ප්ලාසා , මාර්බල් පෝන් , බිග් සි ............... ) ඒ ගොල්ලේ ඒක මේ වගේ බොර්ඩ් ගහලා කියලා තියෙනවා.





මම හිතන්නේ මිට වඩා ගොඩක් දේවල් දුරියන්වලින් හදනවා කියලා. ඊලග සැරේ අනිවාර්යෙන් ඒ වා ඔක්කොම කන්න ඔනේ.


අහ් තව දෙයක් මම ඉතින් දුරියන් විකුණන එකෙක්ගෙන් ( එකෙක් කියුවට එකියක් ) ඇහුවා ඇයි මෙච්චර කට්ටිය දුරියන්වලට කැමති කියලා. මෙන්න බොලේ එකි කිඋවේ නැතැයි අර නිදි යහනේ කරන වැඩේට දුරියන් මාර පිකප් එකක් දෙනවා කියලා ( ලංකාව වගෙනම් කෙල්ලෙක්ගෙන් මෙහෙම ඇහුවොත් ඉතින් දු+රියන්ම තමා ) . අනික තව දෙයක් ඔය ගොල්ලේ තායි යනවානම් එහේ ඉන්ග්‍රිසි දන්න කට්ටිය හුගක් අඩුයි.ඒක හින්දා ගණන් අහන්න ගියාම මාර කේස් අපිව හොදට අන්දනවා. මමනම් එකෙන් බේරෙන්න කලේ කැල් එකක් අරන් ගිහින් තායි අය ලවාම ගාණ කැල් එකේ ගහ ගන්න එක.
ඉතින් වෙලාවක් තිබ්බොත් යන්න ට්‍රයි එකක් දෙන්න.

bath 1 = Rs 3 -4.
මේ පොටෝ එකක්වත් මම ගත්ත එවා නෙමේ.